...πάντα να ελπίζεις πάντα να υπομένεις...

Τα λάθη είναι δρόμοι




Τώρα πλέον είμαι σίγουρος, ότι όλα αυτά που στο παρελθόν ονόμασα ως αποτυχίες, όλα εκείνα που ήρθαν ως δοκιμασίες και δυσκολίες να κλυδωνίσουν την ζωή μου, ήταν τελείως απαραίτητα για το ταξίδι της ψυχής μου. Τα χρειαζόμουν και είχα την ανάγκη να τα βιώσω και να τα γευτώ. 
Γι αυτό δεν πρέπει να πετάμε τίποτα από την διαδρομή που ζήσαμε και ζούμε. Όλα έχουν το χώρο και την θέση τους. Ακόμη κι οι αμαρτίες είναι δρόμος προς την αρετή. 
Όλα είναι μέρος της ζωής μας, εάν τα αφαιρέσουμε απλά δεν θα είμαστε εμείς, και σίγουρα δεν θα γίνουμε εκείνο για το οποίο ήρθαμε στην ύπαρξη.


Είσαι κάτι βαθύτερο..

Δεν φοβάσαι εσύ. Δεν αγχώνεσαι εσύ. Δεν είσαι εσύ που τρέμεις και τρελαίνεσαι κάτω από τα βάρη και τις δυσκολίες της καθημερινότητας, μα οι ρόλοι που έχεις επωμιστεί. Εάν βγάλεις το κουστούμι που σου έβαλαν και σκίσεις την μάσκα που φοράς, υποδυόμενος κάτι που δεν είσαι, τότε θα δεις ότι εσύ ποτέ δεν φοβήθηκες. Ότι ποτέ δεν μελαγχόλησες. Η θλίψη σου, δεν σου ανήκει. Ανήκει στους ρόλους σου. Όχι σε εσένα. Εσύ είσαι χαρούμενος. Το πνεύμα, η ψυχή που ζεί μέσα σου, δεν ξέρει από θλίψη, είναι δώρο Θεού γεμάτο φως και χαρα. Ο Θεός είναι μέσα μας, γι αυτό και όσο καθαριζόμαστε απο τα πάθη και εισερχόμαστε με την προσευχή εντός μας, νιώθουμε γαλήνη. Γιατί στο βυθό πάντα έχει ησυχία, τα κύματα είναι στην επιφάνεια. Η εικόνα του Θεού ζει μέσα μας. Ετσι η θλίψη είναι αντίδραση στο ψέμα που ζεις. Το άγχος σε εκεινο που προσπαθείς να υποδυθείς, ο φόβος ενοχή όχι γι’ αυτά που έκανες, μα για εκείνα που ξέχασες και αρνήθηκες να ζήσεις…

Πέρα από τα λόγια...


Ας αφήσουμε τα μεγάλα λόγια, την φλυαρία των λογισμών και ας πάρουμε τον άλλο μια αγκαλιά. Το σώμα ξέρει καλύτερα να ηρεμεί την ταραχή του νου, απο τις ακροβασίες των θεωριών. Και για εκείνους που δεν έχουν κάποιον στην ζωή τους, ας αγκαλιάσουν τον εαυτό τους. Τότε θα συμβεί κάτι θαυμαστό. Όσο θα αγαπάς τα μέσα σου, όσο θα αποδέχεσαι τα σκοτάδια σου, όσο ο Χριστός θα διαλύει τις βαθύτερες σκιές του είναι σου, τόσο κι οι άλλοι θα ερωτεύονται αυτό που είσαι και εσύ είχες ξεχάσει στην σταυρική ψυχική σου νύχτα.

π.Λίβυος

Τα ονόματα της Υπεραγίας Θεοτόκου

Μιλώ στη Γλυκοφιλούσα, όταν μου λείπει η αγάπη των δικών μου!
Παρακαλώ την Οδηγήτρια, για να μην χάσω τον δρόμο μου!
Κλαίω μπροστά στην Παυσολύπη, όταν ο ουρανός μου είναι μαύρος!
Δέομαι στην Γοργουπήκοο, γιατί το πρόβλημα «δεν παίρνει» άλλο!
Γονατίζω στην Παραμυθία, όταν οι λύπες είναι αβάσταχτες και πολλές!
Χαμογελώντας παρακαλώ την Πάντων Χαρά, όταν η χαρά μου είναι μακρινό όνειρο!
Κοκκινίζοντας εκλιπαρώ το Ρόδον το Αμάραντο, για την χαμένη μου ντροπή!
Κι αν η μάνδρα της ψυχής μου απειληθεί, κρούω στην Πορταίτισσα!
Δοξολογώντας τον Κύριο, ψάλλω μπροστά στο Άξιον Εστί!
Ευχαριστώντας τον Θεό για όσα μου έδωσε, ζητώ από την Παναγία Δεξιά να του το πει!
Κι όταν θέλω το »χάδι»του Θεού μου, «κλείνω το μάτι» στην Μεσίτρια.
Αλλ’οταν δεν αντέχω τον θρήνο των αδελφών, ζητώ από την Θρηνωδούσα να κλαύσω μαζί της!
Κι όσες φορές ως άλλοι «Φιλισταίοι» εχθρικά σύννεφα πυκνώνουν στον ουρανό της πατρίδας μου, ικετεύω την Αγία Σκέπη.
Κι ως μάνα του κόσμου όλου Βρεφοκρατούσα, Σε ικετεύω για τις μάνες!

Εἶναι τόσο εὐεργετικό νά θυμᾶσαι!


Νά θυμᾶσαι τῆς ἀγάπης τό βλέμμα πού σ’ ἔχει ἀναπτερώσει, τόν ἐνθαρρυντικό λόγο πού σοῦ ἔχει δώσει κουράγιο καί ἀντοχές. Τόν παρήγορο λόγο πού ἔχει ἀπαλύνει τόν πόνο σου, τόν λόγο τῆς πίστεως πού σ’ ἔχει ἐλευθερώσει ἀπό τήν μοναξιά.

Νά θυμᾶσαι τίς ἐξυπηρετήσεις πού ἔχεις δεχθῆ καί βγῆκες ἀπό κάποια ἀδιέξοδα, τίς συγγνῶμες πού σ’ ἔχουν λυτρώσει ἀπό ἐνοχές καί τύψεις.
Τόν λόγο τόν εἰλικρινῆ πού σ’ ἔφερε σέ συναίσθηση καί ἄλλαξες πορεία πρός τά μπρός καί πρός τά πάνω. Τόν φιλικό ἐλεγκτικό λόγο πού σέ ὁδηγεῖ στήν αὐτογνωσία.

...Νά θυμᾶσαι τίς ὑποσχέσεις πού δίνεις, γιά νά εἶσαι συνεπής.

Νά θυμᾶσαι τά λάθη σου, γιά νά εἶσαι ἐπιεικής.

"Αν δεν αραίωσες τις φιλίες σου, αν δεν σε εγκατέλειψαν οι φίλοι σου, αν δεν άρχισαν οι άλλοι να σε ειρωνεύονται..."

"Αν δεν αραίωσες τις φιλίες σου, αν δεν σε εγκατέλειψαν οι φίλοι σου, αν δεν άρχισαν οι άλλοι να σε ειρωνεύονται τότε να ξέρεις ότι δεν έκανες βήμα στον Χριστιανισμό. 

Γιατί ο Χριστός γεννάται στην καρδιά εκείνου του ανθρώπου, όπου έχουν πεθάνει όλοι οι άλλοι θεοί μέσα του

Παράκληση Αγίου Λουκά του Ιατρού


Η ευλογία της μοναξιάς δρόμος προς το φως (Βίντεο)




"Κανείς να σε κάνει να ξεχαστείς ,έστω και με ψεύτικα λόγια από τα βάσανα, τις ανησυχίες σου και τις φοβίες σου.
Κανείς παιδί μου να μοιραστείς μαζί του, την χαρά από μια επιτυχία σου.
Μόνος. Εσύ και ο χώρος σου να μαρτυρά την προσωπικότητα σου, και την ψυχική σου κατάσταση..
Η χειρότερη χρονικά στιγμή ,για να κάνεις τα μεγαλύτερα λάθη της ζωής σου παιδί μου..."