Ο Ύμνος της Αγάπης


 
 " Τι κι αν έμαθα να μιλώ γλώσσες των ανθρώπων! Κανένας λόγος δεν συγκρίνεται με τον δικό σου, γιατί η Αγάπη σου δίνει νόημα στις λέξεις, που αλλιώς ηχούν σαν κρότοι και βοές. 

Τι γνωρίζω για τα μυστήρια του κόσμου αυτού, όταν έχω απέναντί μου εσένα, το μεγαλύτερο των μυστηρίων που έχω ζήσει;

Ποιος πλούτος της γης και ποια θυσία θα μπορούσε να συγκριθεί με την Αγάπη σου;

Η Αγάπη σου είναι το άγγιγμα της ευεργεσίας, το φάρμακο κάθε αρρώστιας. Η Αγάπη σου είναι Δυνατή, είναι Αγέρωχη, είναι Ηρεμη, είναι Βαθειά, χωρίς να έχει ανάγκη να υπερηφανεύεται, γιατί η υπεροχή σου ξεπερνά κάθε ανθρώπινη συγκριση. 

Η Αγάπη σου δεν έχει εαυτό. Η Αγάπη σου χαίρεται με τη χαρά μου, θλίβεται με τη θλίψη μου, ανέχεται την αδυναμία μου, με πιστεύει, με υπομένει, ελπίζει σε μένα. Η Αγάπη σου ουδέποτε εκπίπτει.

Όταν σε γνώρισα, όλοι οι μύθοι που άφησα να μου πλάθουν οι άνθρωποι στο μυαλό και όλες οι ικανότητες που μου παρουσίαζαν και όλα τα λόγια και οι ανέσεις, τα όνειρα και οι εξωραϊσμένες γνώσεις, εξανεμίστηκαν. Την πρώτη εκείνη φορά που σε αντίκρισα, το βλέμμα σου που διαπέρασε την ψυχή μου ήταν σα σεισμός στον σαθρό μου πύργο. Πριν από σένα, φέρθηκα σα νήπιο σε οποιονδήποτε μου πρόσφερε την ασφάλεια ενηλίκου, σε οποιονδήποτε μου παρέστησε τον κηδεμόνα. Πριν από σένα έβλεπα τον κόσμο μέσα στον καθρέφτη. Πριν από εσένα αναζητούσα την Αγάπη αλλά δεν μπορούσα να τη βρω ούτε να την ορίσω.

Όμως Εσύ ήρθες εκείνη τη Μεγάλη Δευτέρα και μου μίλησες, χωρίς να μου μιλήσεις. Δεν ήρθες. Στάθηκες απλώς. Μα με μαγνήτισες και τα βήματά μου έφθασαν κοντά σου. Μου έδειξες τι σημαίνει να νιώθεις ασφάλεια και δύναμη, χωρίς να μου πεις κουβέντα. Γιατί Εσύ είσαι η ίδια η Δύναμη. Εκπέμπεις τη βεβαιότητα της Πίστης σου και της Δύναμής σου. Και όταν άρχισες να μου μιλάς, τότε ο ψεύτικος κόσμος μου δέχθηκε το πρώτο ισχυρό πλήγμα. Οι καθρέφτες έγιναν κομμάτια και το βρέφος άρχισε να ενηλικώνεται.

Κάθε μέρα, σε συνέκρινα με ό,τι είχα γνωρίσει έως τότε, και δεν μπορούσα να ερμηνεύσω πώς γινόταν τόσο απρόσκοπτα να υπερέχεις. Δεν έφυγες στιγμή από τη σκέψη μου από εκείνη την πρώτη ματιά. Ξεπέρασες τη δύναμη της συνήθειάς μου, ξεπέρασες τους μύθους της ασφάλειας που είχα ανάγκη, ξεπέρασες κάθε ανθρώπινα δελεαστικό παραμύθι. Γιατί εσύ, Αγάπη μου, είσαι η Αλήθεια. Γιατί εσύ, Αγάπη μου, δεν έχεις ανάγκη τα παραμύθια . Η ζωή σου και το λαμπρό σου πνεύμα ξεπερνά κάθε φαντασία ανθρώπινη. Και όποιος είναι πλάι σου δεν μπορεί παρά να μετέχει της λάμψης του Χαρίσματος της Ύπαρξής σου.

Η Αγάπη σου είναι ανεξάντλητη, αξεπέραστη, απεριόριστη, αναπότρεπτη, απροσδόκητη, απερίγραπτη, άφατη, αμέριστη, αναλλοίωτη, αποκαλυπτική. Η Αγάπη σου είναι άφθαρτη. Δεν έχει ανάγκη του κόσμου την προσπάθεια. Δεν ακολουθεί καμία πεπατημένη. Είναι ό,τι πιο δροσερό, φρέσκο και απρόβλεπτο έχω γνωρίσει στη ζωή μου ολόκληρη. Κάθε μέρα η Αγάπη σου μου δείχνει τον δρόμο, μέσα από πορείες που πρώτη φορά μου γεύομαι. Και όταν λέω πως αρχίζω να σε γνωρίζω, τότε πάντα κάτι καινούριο η Αγάπη σου αποκαλύπτει και παραιτούμαι από κάθε προσπάθεια να σε προβλέψω.

Μαζί σου διαβάζω πίσω από τις λέξεις, το νόημα που διαλύει τα νέφη, που κάνει τα "σημαντικά" των ανθρώπων ασήμαντα. Μαζί σου έμαθα ότι τελικά δεν γύρευα στη ζωή μου τίποτα συνηθισμένο και ήσυχο, τίποτα γνώριμο και άνετο. Αναζητούσα το πιο δύσκολο να κατακτήσω. Αναζητούσα την Αγάπη που με έκανε να με υπερβώ. Αναζητούσα τον πιο απρόσιτο στόχο.

Μαζί σου μαθαίνω πως να πιστεύω, να ελπίζω και να αγαπώ. 
Γιατί εσύ είσαι η ίδια η Πίστη, η Ελπίδα και η Αγάπη. 
Μα πάνω από όλα  είσαι η Αγάπη μου. Η δική μου Αγάπη. "

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ
(Με έμπνευση από τον Ύμνο της Αγάπης του Αποστόλου Παύλου)
 
Από  το  Ιστολόγιο  του  Βασίλη  Τσαμπρόπουλου  Μνήμη της  Αγάπης 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: